ناصح ما باشى يا نه ايثار اين كلام بر او عظمت ام الم تعظ با آنكه اخطر است جهت مبالغه است در قلت اعتداد ايشان بوعظ زيرا كه معنى مراد آنست كه خواه آنكه وعظ نمايى ما را و يا آنكه اصلا نباشى از اهل وعظ و از مباشران پس اين قول ابلغست در قلت اعتداد بوعظ از قول ( ام لم تكن تعظ ) و بعد از آن گفتند كه * ( إِنْ هذا ) * نيست اين كار كه ما بر آنيم از بتپرستى و تجبر و عمارت بناهاى مرتفع * ( إِلَّا خُلُقُ الأَوَّلِينَ ) * مگر عادت پيشينيان از ما كه متدين به آن بودند و معتقد آن و ما اقتدا كنندگانيم به آنها يا آنكه نيست آنچه تو بما آوردهء از توحيد و حساب و كتاب و ترك امور مذكوره مگر عادت آنها كه پيشتر از اين بودند از كسانى كه دعوى پيغمبرى مىكردند و مانند آنچه تو مىگويى ميگفتند و يا نيست آنچه ما بر آنيم از حيات و موت مگر عادت امور مذكوره و مگر عادت قديمه كه هميشه مردمان بران بوده‌اند و هرگز بعث و نشور نخواهد بود * ( وَما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ) * و نباشيم ما عذاب كرده شدگان بر اين عادت هاى قديمه * ( فَكَذَّبُوه ) * پس تكذيب كردند رسالت هود ( ع ) را * ( فَأَهْلَكْناهُمْ ) * پس هلاك كرديم ايشان را بباد صرصر بسبب آن تكذيب * ( إِنَّ فِي ذلِكَ ) * بدرستى كه در هلاك قوم عاد * ( لآيَةً ) * هر آينه نشانه ايست كه دلالت كند بر آنكه عاقبت اهل تكذيب به عذاب استيصال و عذاب اخروى كشد * ( وَما كانَ أَكْثَرُهُمْ ) * و نبودند بيشتر قوم عاد * ( مُؤْمِنِينَ ) * گرويدگان چه اندك از آن قبيله يهود ( ع ) گرويده بودند * ( وَإِنَّ رَبَّكَ ) * و بدرستى كه پروردگار تو * ( لَهُوَ الْعَزِيزُ ) * هر آينه او است غالب كه از عذاب كفار باك ندارد و هيچ كس او را در انتقام ايشان عاجز نسازد * ( الرَّحِيمُ ) * مهربان كه مؤمنانرا از مهلكه عقوبت بيرون آرد * ( كَذَّبَتْ ) * بدروغ داشتند * ( ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ ) * قبيلهء ثمود فرستادگان خداى را يعنى صالح و انبيايى كه بر او سابق بودند * ( إِذْ قالَ لَهُمْ ) * ياد كن چون گفت مر ايشان را * ( أَخُوهُمْ ) * برادر ايشان از حيثيت قرابت و نسب * ( صالِحٌ ) * صالح بن عبيد ( ع ) * ( أَ لا تَتَّقُونَ ) * آيا نميترسيد از عذاب خدا كه به دو شرك ميآوريد * ( إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ ) * بدرستى كه من مر شما را فرستاده‌ام * ( أَمِينٌ ) * مشهور به امانت و ديانت و راستى در افعال و اقوال * ( فَاتَّقُوا اللَّه ) * پس بترسيد و حذر كنيد از عذاب خداى * ( وَأَطِيعُونِ ) * و فرمان بريد مرا در امر و نهى * ( وَما أَسْئَلُكُمْ ) * و نميطلبم شما را * ( عَلَيْه ) * بر نصح و وعظ و يا بر تبليغ رسالت * ( مِنْ أَجْرٍ ) * هيچ مزدى كه به من دهيد